یک کشف بزرگ: راه حل جدید برای کاهش وزن بدون حالت تهوع

داروهای کاهش وزن مانند اوزمپیک با عوارضی مانند تهوع و استفراغ همراه هستند، اما دانشمندان به تازگی مولکولی را کشف کرده اند که می تواند این مشکل را حل کند. آیا این کشف راهی جدید برای لاغری بدون عوارض جانبی است؟

کشف راهی نوین برای کاهش وزن بدون تهوع

به گزارش بخش اخبار سلامت خانه مهتاب از Syracuse University، محققان در یک پیشرفت بزرگ، راهی احتمالی و نوین برای کمک به افراد در کاهش وزن و کنترل قند خون پیدا کرده اند که با عوارض جانبی ناخوشایند داروهای محبوب امروزی مانند اوزمپیک همراه نیست. چالش اصلی داروهای فعلی کاهش وزن، عوارض جانبی آنهاست. داروهای محبوب کاهش وزن مانند GLP-1 ها (اوزمپیک، وگووی، مونجارو و زپ باوند) اغلب باعث حالت تهوع و استفراغ می شوند، که باعث می شود بیشتر افراد ظرف یک سال درمان را متوقف کنند. دانشمندان در تلاش هستند تا گزینه های ایمن تر و قابل تحمل تری را توسعه دهند.

ارتباط شگفت انگیز با سلول های مغز

در یک کشف غیرمنتظره، محققان متوجه شدند که سلول های پشتیبان مغز به طور طبیعی مولکولی تولید می کنند که به کاهش اشتها کمک می کند. آنها نسخه جدیدی از این مولکول را ساختند که به حیوانات آزمایشگاهی کمک کرد تا وزن خود را کاهش دهند و کنترل قند خون را بهبود بخشند، آن هم بدون ایجاد حالت تهوع. این رویکرد نویدبخش می تواند منجر به نسل جدیدی از درمان های کاهش وزن شود که نتایج را بدون عوارض جانبی ناخوشایند ارائه می دهد، مثل پیدا کردن یک مسیر سریع تر و آسان تر برای رسیدن به خط پایان.

محدودیت های داروهای کاهش وزن فعلی

بسیاری از داروهای فعلی برای کاهش وزن و دیابت نمی توانند به بیماران کمک کنند تا وزن خود را در دراز مدت حفظ کنند. داروهای محبوب GLP-1 با تأثیر بر روی نورون های مغز که اشتها را تنظیم می کنند، عمل می کنند، اما اغلب عوارض جانبی ناخوشایندی ایجاد می کنند. برای حدود 70% از افراد، حالت تهوع و استفراغ به قدری شدید می شود که باعث می شود ظرف یک سال درمان را رها کنند. رابرت دویل، استاد شیمی در دانشگاه سیراکیوز، یک تیم از متخصصان را در زمینه های مختلف رهبری می کند که به دنبال یک رویکرد بهتر هستند. هدف آنها هدف قرار دادن بخش متفاوتی از مغز است که می تواند از کاهش وزن حمایت کند، بدون اینکه ناراحتی های گوارشی را تحریک کند. در بیشتر تحقیقات مغز، نورون ها کانون اصلی تمرکز هستند. به عنوان مثال، داروهای GLP-1 بر روی نورون های در مغز که به کنترل گرسنگی کمک می کنند، عمل می کنند. با این حال، دانشمندان در حال بررسی نقش سایر سلول های مغزی معروف به سلول های «پشتیبان»، از جمله گلیا و آستروسیت ها، به عنوان متحدان احتمالی در کاهش اشتها هستند.

نقش سلول های پشتیبان در کاهش گرسنگی

تحقیقات مشترک نشان داده است که این سلول های پشتیبان می توانند بر احساس گرسنگی تأثیر بگذارند، اگرچه این حوزه به طور گسترده ای مورد بررسی قرار نگرفته است. دویل، یک شیمیدان دارویی و استاد شیمی در کالج هنر و علوم در سیراکیوز می گوید: «ما می خواستیم بدانیم که آیا سلول های پشتیبان ممکن است پپتیدها یا مولکول های سیگنالینگ جدیدی تولید کنند که ممکن است در کاهش وزن بدن حیاتی باشند.» دویل همچنین استاد داروشناسی و پزشکی در دانشگاه پزشکی SUNY Upstate است. دویل با همکاری با همکاران در دانشگاه پنسیلوانیا و دانشگاه کنتاکی، به شناسایی یک ماده شیمیایی تولید شده توسط آستروسیت ها کمک کرد که می تواند دریچه ای به سوی داروهای آینده کنترل اشتها با عوارض جانبی کمتر باز کند. یافته های آنها در Science Translational Medicine منتشر شد.

نحوه عملکرد: «لامپ های مغزی» و سیم کشی پشتیبان

هر نورون مغز را مانند یک لامپ و سلول های پشتیبان را مانند اجزایی که به لامپ اجازه می دهند روشن شود، از جمله سیم کشی، سوئیچ و رشته در نظر بگیرید. دویل می گوید: «همه آن قطعات پشتیبانی کننده فراتر از لامپ، در درخشش نور نقش دارند.» تیم تحقیقاتی کشف کرد که برخی از سلول های پشتیبان در مغز به طور طبیعی مولکولی به نام اکتادکانوروپپتید (ODN) تولید می کنند که اشتها را سرکوب می کند. در آزمایش های آزمایشگاهی، تزریق مستقیم ODN به مغز موش ها باعث کاهش وزن آنها و بهبود نحوه پردازش گلوکز شد. با این حال، تزریق مستقیم به مغز یک درمان عملی برای افراد نیست، بنابراین محققان نسخه جدیدی از این مولکول را به نام تریدکانوروپپتید (TDN) ساختند. این نسخه از مولکول می تواند به بیماران انسانی از طریق تزریق های منظم شبیه به اوزمپیک یا زپ باوند امروزی داده شود. هنگامی که TDN در موش های چاق و شروهای مشکی آزمایش شد، به حیوانات کمک کرد تا وزن خود را کاهش دهند و بهتر به انسولین پاسخ دهند، بدون اینکه باعث حالت تهوع یا استفراغ شود.

میانبر ماراتون: هدف قرار دادن مسیرهای پایین دست

یکی از اهداف تیم تحقیقاتی، تولید کاهش وزن بدون هدف قرار دادن مولکول های درمانی جدید در نورون ها است. مولکول TDN جدید از نورون ها عبور می کند و یک میانبر برای هدف قرار دادن مستقیم سلول های پشتیبان پایین دست نورون ها می گیرد، که محققان دریافتند آنها نیز سرکوب اشتها را تولید می کنند. TDN «ماراتون» واکنش های شیمیایی و عوارض جانبی منفی ناشی از داروهای GLP-1 را کوتاه می کند. دویل می گوید: «به جای اجرای یک ماراتون از همان ابتدا مانند داروهای فعلی، هدف قرار دادن مسیرهای پایین دست در سلول های پشتیبان مانند شروع مسابقه از نیمه راه است، که عوارض جانبی ناخوشایندی را که بسیاری از مردم تجربه می کنند، کاهش می دهد.»

از کشف آزمایشگاهی تا درمان واقعی

یک شرکت جدید به نام CoronationBio برای تبدیل این کشف به یک درمان واقعی راه اندازی شده است. این شرکت مالکیت معنوی مربوط به مشتقات ODN را برای درمان چاقی و بیماری کاردیومتابولیک از دانشگاه سیراکیوز و دانشگاه پنسیلوانیا مجوز گرفته است، با تمرکز بر ترجمه نامزدها به کلینیک. آنها اکنون با شرکت های دیگر برای توسعه این درمان همکاری می کنند و قصد دارند آزمایش های انسانی را در سال 2026 یا 2027 آغاز کنند.