درس استیو جابز به کوین اولیری: محبوبیت با موفقیت نسبتی ندارد؛ بروکراسی را کنار بگذار تا برنده شوی!

کوین اولیری، سرمایه گذار معروف برنامه “شارک تانک”، فاش کرد که بزرگ ترین درس خود در کسب و کار را از استیو جابز، بنیان گذار فقید اپل، اموخته است. اولیری می گوید که جابز به او یاد داده است که برای موفقیت نباید نگران محبوبیت بود و باید بر روی نتیجه نهایی تمرکز کرد. اما این رویکرد خشن و بی رحم چه نتایجی در پی داشته و چگونه می تواند کلید موفقیت در دنیای رقابتی امروز باشد؟ برای کشف این راز بزرگ، ادامه این خبر را از دست ندهید.

به گزارش خانه مهتاب از Fortune، کوین اولیری، سرمایه گذار میلیونر و ستاره برنامه “شارک تانک”، با نام مستعار “اقای فوق العاده”، معتقد است که محبوب بودن هیچ ارتباطی با موفقیت ندارد. در عوض، او می گوید که محترم بودن و یک شریک تجاری موثر بودن، مهم ترین عوامل برای دستیابی به بهترین نتایج هستند. اولیری این سبک رهبری را در دهه ۱۹۹۰، زمانی که با استیو جابز همکاری می کرد، از او اموخت. جابز ممکن است خوش اخلاق ترین فرد برای همکاری نبوده باشد، اما موفقیت مسری او افراد را به سوی خود جذب می کرد.

سبک رهبری الهام گرفته از استیو جابز

کوین اولیری که به دلیل اظهار نظرهای رک و پوست کنده و صریح خود در برنامه شارک تانک شهرت دارد، می گوید که بخش بزرگی از سبک رهبری خود را مدیون استیو جابز است. اولیری در گفت وگو با Fortune تاکید می کند: “من فکر نمی کنم افرادی که با ان ها کار می کنید، باید دوستان شما باشند. ان ها باید به شما احترام بگذارند و شما باید ان ها را در مسیر شغلی شان هدایت کنید، به ان ها کمک کنید پول در بیاورند و به اهدافشان برسند.”

اولیری که ثروتش از موفقیت های تجاری او به ۴۰۰ میلیون دلار می رسد، نیازی به تظاهر به خوش اخلاقی یا شیرین کردن نظرات خود نمی بیند. او در سال ۱۹۹۹ با فروش شرکتش “SoftKey Software Products” به متل به قیمت ۴.۲ میلیارد دلار، در دنیای تجارت سر و صدای زیادی به پا کرد. این موفقیت دقیقا پس از همکاری او با جابز در زمینه توسعه نرم افزارهای اموزشی برای اپل رخ داد. شرکت سرمایه گذاری او، “O’Leary Ventures”، نیز در بیش از ۸۰ استارتاپ سرمایه گذاری کرده است.

تمرکز بر هدف، نه احساسات

به دست اوردن یک قرارداد با “اقای فوق العاده” کار اسانی نیست، زیرا او به عنوان یک سرمایه گذار تیزهوش، جسور و سخت گیر شناخته می شود. او از رنجاندن احساسات افراد نمی ترسد و از “تفکر بنیان گذار” پیروی می کند که به معنای اولویت دادن به “سیگنال” نسبت به “نویز” است. این بدان معناست که باید سه تا پنج کار مهم را به سرعت انجام داد و از هرج و مرج و حواس پرتی های بیرونی دوری کرد. این استراتژی رهبری را او در دهه ۱۹۹۰ از جابز اموخته است، که اغلب احساسات را نادیده می گرفت تا مطمئن شود همکاری های تجاری او موفق می شوند. اولیری معتقد است برای رسیدن به موفقیت، باید گاهی اوقات از محبوبیت چشم پوشی کرد.

اولیری می گوید: “من زمان زیادی را صرف محبوبیت نمی کنم، برایم اهمیتی ندارد. به نظرم خیلی بی ربط است. اگر وقت خود را صرف نگرانی در مورد این موضوع کنید، قطعا شکست خواهید خورد، زیرا سیگنال اصلی را از دست می دهید. سیگنال این نیست که همه شما را دوست داشته باشند – این هیچ ربطی به موفقیت ندارد… شما نباید نگران این باشید که احساسات چه کسی را جریحه دار می کنید. باید کار را انجام دهید.”

رهبری با عشق سخت؛ “به هر حال باید با ان کنار بیایید”

مدیران عامل دره سیلیکون به خوش اخلاقی و خون گرمی معروف نیستند و استیو جابز نیز از این قاعده مستثنی نبود. زمانی که SoftKey با اپل برای ساخت نرم افزارهای اموزشی جدید همکاری می کرد، اولیری پیشنهاد داد که جابز به نظر معلمان و دانش اموزان در مورد این بازی ها گوش دهد، اما جابز این ایده را به شدت رد کرد. او معتقد بود که نظرات انها اهمیتی ندارد و برنامه ها تحت هدایت خود او بهترین عملکرد را خواهند داشت.

اولیری می گوید: “با گذشت زمان، شما می خواهید بخشی از ان حرکت باشید، زیرا در تیم برنده قرار دارید. ما با استیو جابز پول زیادی دراوردیم، حق با او بود. او گفت: ‘تو نرم افزار را بساز، من بازار را تامین می کنم. فقط کار را درست انجام بده.’ من به او گوش کردم و حق با او بود.”

اولیری اشاره می کند که محترم بودن مهم تر از محبوب بودن است. استراتژی رهبری او بر هدایت شرکای تجاری اش، کسب درامد زیاد برای ان ها و کمک به ان ها برای رسیدن به اهدافشان متمرکز است. این ممکن است نیازمند “عشق سخت” باشد، اما موفق ترین افرادی که او با ان ها کار کرده است، از جمله جابز، به دنبال خوش اخلاقی نبوده اند. اولیری می افزاید: “من می دانم که خیلی ها من را دوست ندارند، چون رک هستم و حقیقت را می گویم – واقعا برایم مهم نیست. این حقیقت امروز، حقیقت هفته اینده و حقیقت شش ماه دیگر است. به هر حال باید با ان کنار بیایید.”

لحظاتی که جابز ثابت کرد موفقیت نیازمند یک مشت اهنین است

جابز به ایجاد محیط های کاری پرفشار معروف بود، اما در نهایت، الماس ها تحت فشار ساخته می شوند. او به عنوان یک فرد کمال گرا که دوست داشت تمام جزئیات کارمندانش را بررسی کند، کوچک ترین خطای درک شده نیز می توانست منجر به یک سخنرانی تند و تیز شود. به عنوان مثال، یک بار به کارمندان تیم مکینتاش به دلیل فاصله گذاری نامناسب در رابط کاربری سیستم توبیخ شدند. این رویکرد خشن جابز باعث شد که اپل برخی از استعدادهای کلیدی خود، مانند جف راسکین، طراح کامپیوتر مکینتاش، را در سال ۱۹۸۲ از دست بدهد، اما در نهایت یک محصول انقلابی را تولید کرد که اکنون بیش از ۱۰۰ میلیون مک در حال استفاده است.

حتی زمانی که جابز به دنبال پروژه های دیگری خارج از اپل بود، همان شدت و جدیت را حفظ می کرد. او یکی از بنیان گذاران استودیو انیمیشن پیکسار بود و برای ساخت فیلم های موفقی مانند “در جست و جوی نمو” و “داستان اسباب بازی”، کارمندان را تحت یک برنامه کاری فشرده قرار می داد. پیت دوکتر، مدیر ارشد خلاقیت در پیکسار که قبلا زیر نظر جابز کار می کرد، می گوید: “او در هر زمانی، شب یا روز، ساعت سه صبح، حتی زمانی که در تعطیلات بودی، زنگ می زد. او می خواست با شما در مورد ان صحبت کند و باید پاسخگو می بودید.”

اولیری در مورد سبک رهبری جابز می گوید که “یک چیز دیگر” بود، اما او تحسین می کرد که چگونه می توانست تیم ها را رهبری کند، بر روی هدف متمرکز بماند و در “حالت سیگنال” قرار گیرد. او در نهایت اعتراف می کند: “نمی گویم که او را خیلی دوست داشتم، اما به او احترام می گذاشتم. زیرا او مهارت های اجرایی باورنکردنی داشت – می توانست بگوید: ‘من از اینجا به انجا می روم و کار را تمام می کنم.’ و برایش مهم نبود چه کسی سر راهش قرار می گیرد.”