صبحانه با چت جی پی تی؛ داستان واقعی سه کارمند در یک صبح، روایتی متفاوت از هوش مصنوعی

در حالی که در یک همایش روزنامه نگاری، همه از خطرات و تهدیدات هوش مصنوعی صحبت می کردند، داستان واقعی در یک رستوران محلی در حال رقم خوردن بود. در این خبر، با سه کارمند اشنا می شوید که هوش مصنوعی را نه یک دشمن، بلکه یک دستیار کارامد می بینند. از برنامه ریزی سفر گرفته تا بهینه سازی مکاتبات کاری، این افراد نشان می دهند که انقلاب هوش مصنوعی به جای سالن های کنفرانس، در زندگی روزمره ما در حال وقوع است.

صبحانه با چت‌ جی‌ پی‌ تی: روایت واقعی سه کارمند و تاثیر هوش مصنوعی در یک روز عادی

به گزارش خانه مهتاب از Gizmodo، در جریان یک کنوانسیون روزنامه نگاری در کلیولند اوهایو، فضای سالن ها پر از نگرانی و ترس در مورد هوش مصنوعی بود. خبرنگاران هوش مصنوعی را یک تهدید وجودی می دیدند، دشمنی که قرار است جایگزین ان ها شود. اما تجربه ای کاملا متفاوت در یک رستوران محلی، نگاهی جدید و واقع بینانه تر به این پدیده ارائه کرد.

از بی تفاوتی تا پذیرش؛ یک مکالمه ساده

نویسنده خبر در رستوران هتل خود به نام “Betts”، از پیش خدمت خود، کوین کنستریک ۴۹ ساله، پرسید که ایا از هوش مصنوعی استفاده می کند؟ در ابتدا، کوین با احتیاط پاسخ داد که “زیاد نه”. اما پس از کمی تامل، با هیجان گفت: “در واقع، اولین بار زمانی از ان استفاده کردم که منوی رستوران را تغییر دادیم. از منو عکس گرفتم و ان را در چت جی پی تی اپلود کردم و از ان خواستم متن را کپی کند و پیامی برای یکی از همکارانم اماده کند. این کار زمان زیادی را برایم ذخیره کرد.”

همین تجربه ساده، دیدگاه کوین را تغییر داد. او سپس دو همکار جوان تر خود، جیمی سارجنت ۳۱ ساله و داوود حمزه ۳۷ ساله را به نویسنده خبر معرفی کرد و گفت که انها بیشتر از هوش مصنوعی استفاده می کنند. به سرعت مشخص شد که برای این دو نفر، چت جی پی تی بخشی از زندگی روزمره انهاست و ان را به عنوان یک تهدید نمی بینند.

کاربران حرفه ای هوش مصنوعی در رستوران

داوود حمزه، متصدی بار در رستوران و یک سخنران انگیزشی برای نوجوانان، از چت جی پی تی به عنوان جایگزینی برای گوگل استفاده می کند. او از این ابزار برای ساختن اسلایدهای پاورپوینت برای سخنرانی هایش استفاده می کند، اما کاربردهای ان به همین جا محدود نمی شود. برای او، هوش مصنوعی یک برنامه ریز سفر، مشاور سلامتی و مربی شخصی است.

حمزه با هیجان تعریف کرد: “اخیرا برای تولد همسرم، از هوش مصنوعی خواستم یک برنامه سفر ارام و همراه با رستوران های گیاهی برایم بچیند و چت جی پی تی یک برنامه فوق العاده برایم اماده کرد.” وقتی کمردرد گرفت، به سراغ چت بات رفت و از ان خواست تمرینات خانگی و حرکات کششی خاصی برای تسکین دیسک کمرش به او بدهد. در کمال تعجب، این تمرینات واقعا موثر بودند.

جیمی سارجنت، معلم سابق، نیز از زمان راه اندازی چت جی پی تی در اواخر سال ۲۰۲۲ از ان استفاده می کند. او از این ابزار برای تهیه طرح درس های اولیه استفاده می کرد که باعث صرفه جویی ساعت ها وقت او می شد و می توانست ان زمان را صرف تطبیق محتوای درسی با نیازهای فردی دانش اموزانش کند. او این کار را تقلب نمی داند، چرا که به هر حال خودش نیز همین کار را انجام می داد، فقط هوش مصنوعی ان را سریع تر انجام می داد.

هر دو نفر معتقدند که با ظهور هوش مصنوعی، شغل هایی از بین خواهند رفت، اما این وظیفه افراد است که خود را با شرایط جدید وفق دهند. حمزه تاکید می کند: “اگر یاد نگیرید، پیشرفت نکنید و خودتان را وفق ندهید، شکست خواهید خورد، زیرا این روند متوقف نمی شود.” سارجنت نیز اضافه می کند که مهم است بر روی انچه شما را انسان می سازد تمرکز کنید: “من بخشی از تجربه هستم، در حالی که هوش مصنوعی نیست. راهی برای متمایز کردن خود از هوش مصنوعی پیدا کنید و خود را ارزشمند سازید.”

تبدیل تدریجی و محتاطانه

کوین، پیش خدمت ۴۹ ساله، نماینده نسلی است که به صورت محتاطانه تر به سمت هوش مصنوعی جذب می شود. او به دلیل یک نیاز فوری با هوش مصنوعی اشنا شد و همین یک بار تجربه موفق، او را به یک فرد کنجکاو تبدیل کرد. او اکنون در هر مشکلی که دارد، ابتدا به سراغ هوش مصنوعی می رود. او همچنین نگران این است که در دوران رونق ارزهای دیجیتال مانند بیت کوین، سرمایه گذاران کوچک مورد بی توجهی قرار گرفتند و امیدوار است هوش مصنوعی ابزاری برای کمک به “افراد کوچک” در سرمایه گذاری باشد.

کرتیس هلسر ۵۶ ساله، مدیر رستوران، نیز توسط همسرش با چت جی پی تی اشنا شده است. او از ان برای کوتاه کردن و حرفه ای تر کردن ایمیل های کاری مهم استفاده می کند و از هوش مصنوعی ترسی ندارد. او ان را ابزاری می بیند که می تواند برای کارهای خوب یا بد استفاده شود، درست مانند یک اتومبیل. او با خنده می گوید: “شما باید در ساختمان باشید، باید با مردم صحبت کنید، دست بدهید، اینها کارهایی هستند که هوش مصنوعی نمی تواند انجام دهد.”

این داستان کاملا در تضاد با فضای ترس و وحشت در همایش روزنامه نگاری بود. به نظر می رسد کسانی که شغلشان بر پایه تولید و کنترل اطلاعات است، هوش مصنوعی را یک تهدید وجودی می دانند، در حالی که کسانی که به مردم خدمت می کنند، ان را فقط یک ابزار جدید برای انجام کار می بینند. انقلاب واقعی هوش مصنوعی در تیتر خبرها یا سالن های کنفرانس رخ نمی دهد، بلکه به ارامی و در گفتگوهای روزمره، و با حل کردن مشکلات عملی، در حال وقوع است.